คุณกำลังดูเวอร์ชันข้อความล้วน — ไม่มีรูปภาพและสคริปต์
JaiMuangยโสธร · เปลี่ยน

ทิ้งหมัดเข้ามุม – สู้ด้วยข้อเท็จจริง ไม่ใช่คำดูแคลน

ที่มา: ข่าวสด

การยื่นญัตติอภิปรายไม่ไว้วางใจตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 151 ของพรรคฝ่ายค้าน โดยมีนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีรวม 18 คนเป็นเป้าหมาย

เป็นการตรวจสอบรัฐบาลครั้งสำคัญ และเป็นบททดสอบการเมืองในสภาว่า รัฐบาลและฝ่ายค้านจะทำหน้าที่ได้สมกับความคาดหวังของประชาชนแค่ไหน

แต่สิ่งที่ไม่สมควรเกิดขึ้นตั้งแต่แรกเริ่ม คือท่าทีนักการเมืองฝ่ายรัฐบาลที่พยายามจะด้อยค่าญัตติอภิปรายด้วยการเรียกว่า “บันเทิงธิปไตย” หรือมองว่าเป็นเกมการเมืองฝ่ายค้านใช้สร้างกระแส

ทั้งที่การยื่นญัตติเป็นสิทธิตามรัฐธรรมนูญ เป็นกลไกสำคัญในการตรวจสอบอำนาจบริหาร

หากรัฐบาลมั่นใจว่าตัวเองสุจริต โปร่งใส ไม่มีข้อบกพร่องร้ายแรง สิ่งที่ควรทำคือ เตรียมข้อมูล หลักฐาน และคำชี้แจงให้พร้อม ไม่ใช่โต้ตอบดูแคลนผู้ทำหน้าที่ตรวจสอบ

เพราะยิ่งแสดงท่าทีด้อยค่าดูแคลน สังคมก็ยิ่งสงสัยรัฐบาลกำลังปากกล้าแต่ขาสั่นอยู่หรือไม่?

หัวใจของมาตรา 151 ไม่ใช่ความสนุกสนานทางการเมือง แต่เป็นการเปิดพื้นที่ให้ สส.ตรวจสอบการบริหารราชการแผ่นดินของรัฐมนตรี

เพื่อลงมติว่าจะไว้วางใจให้บริหารประเทศต่อไปหรือไม่!

นี่คือหลักการพื้นฐานของประชาธิปไตยที่รัฐบาลต้องเคารพ ไม่ว่าข้อกล่าวหาของฝ่ายค้านจะมีน้ำหนักแค่ไหนก็ตาม

ประเด็นที่ฝ่ายค้านหยิบยกขึ้นมา ทั้งเรื่องคำมั่นสัญญา ความซื่อสัตย์สุจริต การแสวงหาผลประโยชน์ รวบอำนาจ เอื้อประโยชน์พวกพ้อง ฯลฯ ล้วนเป็นข้อกล่าวหาที่ต้องพิสูจน์ด้วยข้อเท็จจริง

ไม่ใช่ตัดสินล่วงหน้าจากข้อกล่าวหา หรือคำแก้ตัวของฝ่ายใด

ขณะเดียวกัน ฝ่ายค้านก็ต้องรับผิดชอบต่อบทบาทของตน การอภิปรายไม่ควรฟุ้งไปด้วยวาทกรรม การเสียดสี หรือการกล่าวหาที่ไร้หลักฐาน

ทุกประเด็นต้องมีข้อมูลรองรับ ชี้ให้เห็นความเสียหาย ผู้เกี่ยวข้อง และแนวทางแก้ไข

เพื่อให้ประชาชนประเมินได้ว่า ข้อกล่าวหาใดมีมูล และรัฐบาลควรต้องรับผิดชอบอย่างไร

อีกเรื่องคือการกำหนดวันอภิปราย ควรตกลงกันให้ชัด ไม่ควรใช้ขั้นตอนทางการเมืองเป็นเครื่องมือถ่วงเวลา หรือจำกัดโอกาสในการตรวจสอบจนสาระสำคัญตกหล่น

การอภิปรายครั้งนี้ไม่ได้ตัดสินชี้ขาดกันแค่จำนวนเสียงลงมติ แต่ยังชี้ขาดความเชื่อมั่นของประชาชนที่มีต่อทั้งรัฐบาลและฝ่ายค้าน

รัฐบาลมีหน้าที่ตอบคำถาม ฝ่ายค้านมีหน้าที่พิสูจน์ข้อกล่าวหา ทั้งสองฝ่ายต้องยอมรับกติกาเดียวกัน

ในระบอบประชาธิปไตย การตรวจสอบรัฐบาลไม่ใช่เรื่องบันเทิง แต่เป็นหน้าที่ของสภา และเป็นสิทธิของประชาชนที่จะได้รับรู้ว่า ผู้มีอำนาจกำลังทำอะไร ใช้อำนาจอย่างไร

สมควรได้รับความไว้วางใจให้บริหารประเทศต่อไปหรือไม่?!

มันฯ มือเสือ

ความคิดเห็น