เบนซ์ ธนชาติ นักเขียนดัง ชี้แจง หลังชื่อโผล่กลุ่มเปิดวาร์ปสไตล์ชายแท้ ชี้ เป็นกลุ่มที่จอยไว้นานแล้ว ไม่รู้ว่า มีความเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางไหน
กลายเป็นดราม่าในวงการนักเขียนและสำนักพิมพ์ไทย หลังจากมีการนำภาพของนักเขียนหญิงไปโพสต์ในกลุ่มเฟซบุ๊กสำหรับ “เปิดวาร์ป” ซึ่งกลุ่มดังกล่าว ส่วนใหญ่มีข้อความบางส่วนเข้าข่ายคุกคามทางเพศ และพบว่ามีนักเขียนชายชื่อดังเป็นสมาชิกในกลุ่มดังกล่าว
ล่าสุด เบนซ์—ธนชาติ ศิริภัทราชัย ผู้กำกับภาพยนตร์โฆษณา ครีเอทีฟ และผู้ร่วมก่อตั้ง Salmon House รวมถึงเป็นนักเขียนชื่อดังจากสำนักพิมพ์แซลมอน ได้โพสต์เฟซบุ๊ก ชี้แจงถึงประเด็นดังกล่า ว
โดยโพสต์ระบุว่า “เล่าให้กันฟังแบบ pov ผมนะครับ อยากพูดถึงสิ่งนี้ในฐานะการแชร์มุมมองของมนุษย์คนหนึ่ง ที่กำลังผ่านสถานการณ์มากกว่าแถลงการณ์เพื่อแก้วิกฤติใดๆ ฮะ
เมื่อคืนก่อนน้องในบริษัทส่งเรื่องนี้มาให้ผมดู ตอนแรกผมปล่อยปละและไม่ได้ใส่ใจเปิดดูนัก เพราะชื่อไม่คุ้น ไม่ค่อยเห็นบนหน้าวอลล์ เช่นเดียวกับแทบไม่ได้เข้าไปอัพเดตอะไรอีกเหมือนกับหลายๆ กรุ๊ปที่เรากดจอยไปในอดีต และหลงลืมไปตามเวลา
ตรงนี้เป็นสิ่งที่ผมผิดพลาดไป เป็นความไม่รอบคอบ น้องส่งมาก็ไม่ใส่ใจกลับไปดูว่า พื้นที่ในอดีตเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร และผมขอโทษในส่วนนี้
วันต่อมาก็ได้สายและข้อความจากเพื่อนๆ ล้นโทรศัพท์ในแบบน่ากังวล เมื่อได้มีเวลาเข้าไปนั่งดูกรุ๊ปต้นเหตุโดยละเอียดและไล่อ่านคอมเมนต์ก็พบว่า สภาพกรุ๊ปกลายเป็นอะไรก็ไม่รู้ไปแล้ว
ผมเข้าใจดีว่าทำไมทุกคนถึงโกรธและรู้สึกไม่สบายใจในสิ่งที่เกิดขึ้น คอมเมนต์ในนั้นเป็นสิ่งที่ผมไม่เห็นด้วยเช่นกัน และผมก็กดออกจากกรุ๊ปไป
รู้ครับว่า ในประเด็นอ่อนไหวเช่นนี้ ประโยคสไตล์ “คนที่รู้จักผมดีจะรู้ว่าผมเป็นคนไม่ใช่คนอย่างนั้น” ฟังดูเข้าข้างตัวเองและเอาเครดิตมากลบข้อเท็จจริง ตรงนี้จึงอยากเน้นย้ำที่ข้อเท็จจริงนะฮะว่า ผมไม่เคยมีพฤติกรรมในแง่มุมนั้นทั้งออนไลน์และออฟไลน์ ไม่เคยแสดงความล่วงละเมิดใคร หรือคอมเมนต์คุกคาม เช่นเดียวกับไม่ได้สนับสนุนเรื่อง sexual harassment ใดๆ
คนที่ไม่รู้จักกันและอาจปักใจเชื่อไปแล้วว่าผมเป็นอย่างนั้น จากเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น ข้อความไม่กี่ย่อหน้านี้อาจเปลี่ยนใจคุณไม่ได้ คุณอาจจะทรีตทั้งหมดเป็นการเอาตัวรอด บ่ายเบี่ยง แก้ตัวหรืออะไรก็ตามที ผมก็คงห้ามความรู้สึกนั้นไม่ได้
แต่ก็ยังอยากเล่าในฝั่งตัวเองให้ฟังกันฮะ อย่างน้อยก็เป็นส่วนที่ผมรู้ดีที่สุดว่าตัวเองได้ทำ ไม่ได้ทำอะไร
เข้าใจความเป็นไปครับว่า ในไม่กี่วันเรื่องนี้ที่เกี่ยวกับตัวผมก็คงผ่านไป ผู้คนจะมีเรื่องใหม่ให้สนใจ ชีวิตทุกคนจะดำเนินต่อไปตามปกติ บางคนอาจจะจดจำผมในเวย์นั้น ไอ่แว่นที่เคยเกิดเรื่องตอนนั้นนี่ แต่เรื่องนี้จะอยู่กับผมต่อไป ในแง่ความจริงของตัวผมเอง และความจริงนั้นคือสิ่งที่ผมได้บอกคุณไปหมดแล้วใน pov นี้ จะผ่านไปอีกกี่ปี สิบปี หากใครถามเรื่องนี้อีก ผมก็จะเล่าเช่นเดิม
ขอโทษที่ใช้เวลาเรียบเรียงอยู่นานนะครับ ดูยืดเยื้อและไม่เป็นแบบแผนเอาเสียเลย คนเรียน crisis management มาอ่านคงกุมหัว ส่วนคนที่ไม่เชื่อกัน ก็คงหาแง่มุมจากสักวรรคหรือประโยคไปวิจารณ์กันต่อ แต่ผมอยากสื่อสารให้ตรงกับความรู้สึกที่สุด ในฐานะมนุษย์คนหนึ่งจริงๆ นะ ยังเชื่อว่า เรามองเห็นความเป็นมนุษย์ของกันและกันได้ แม้ในวันที่รู้สึกไม่ดีกับอีกฝ่ายก็ตาม
ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้ฮะ ธนชาติ”