มูลนิธิสิทธิมนุษยชนไทใหญ่ (SHRF) ได้รายงานว่ามีเหมืองแร่ตะกั่วขนาดใหญ่ถูกก่อตั้งพื้นที่เมืองโก จ.ท่าขี้เหล็ก ประเทศเมียนมา ห่างจากตัวเมืองท่าขี้เหล็กซึ่งติดกับ อ.แม่สาย จ.เชียงราย เพียงประมาณ 15 กิโลเมตรและได้ปล่อยสารพิษลงสู่ลำน้ำตุนซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำรวกที่เป็นเส้นเขตแดน จึงส่งผลกระทบอย่างร้ายแรงต่อชุมชนของชาวอาข่า ลาหู่ และไทใหญ่ในพื้นที่อย่างหนัก โดยแม่น้ำรวกยังได้ไหลต่อไปลงแม่น้ำโขงที่สามเหลี่ยมทองคำชายแดนไทย-เมียนมา-สปป.ลาว อีกด้วย เหมืองแร่นี้อยู่ภายใต้การควบคุมของกองทัพพม่าดำเนินการตั้งแต่ปี 2564 ติดกับเหมืองแมงกานีสที่เปิดดําเนินการมาตั้งแต่ปี 2550
แร่ตะกั่วจากเมืองโกจะถูกส่งเข้าสู่ประเทศไทยผ่าน อ.แม่สาย โดยข้อมูลการส่งออกของไทยพบมีการส่งออกไปยังประเทศจีน สปป.ลาว และกัมพูชา ตั้งแต่ปี 2566 เพิ่มขึ้นถึง 5 เท่าตัวในปี 2568 บางส่วนอาจถูกใช้ประโยชน์ภายในประเทศ สำหรับเอกชนที่ขุดเหมืองแร่ตะกั่วดังกล่าวมีสำนักงานใหญ่อยู่ใน จ.ท่าขี้เหล็ก เดิมมีกรรมการผู้จัดการคนแรกคือ ไอค์ คยิน เป็นเจ้าหน้าที่ของกองทัพว้า (UWSA) ส่วนคนปัจจุบันคือนางแสงหน่อชาวไทใหญ่ที่เป็นอดีตภรรยาของ ไอค์ คยิน ส่วนทีมบริหารและฝ่ายเทคนิคล้วนเป็นชาวจีนประมาณ 100 คน ส่วนคนงานเป็นชาวเมียนมา
ปัจจุบันคนงานเหมืองวันงานกะละ 8 ชั่วโมงทั้งกลางวันและกลางคืน ได้รับค่าจ้างดือนละประมาณ 10,000 บาท มีกองทัพว้า (UWSA) ให้การคุ้มครองและห้ามบุคคลภายนอกเข้าไปอย่างเข้มงวดหลังจากในเดือน ก.ค.ที่ผ่านมาเกิดเหตุอุโมงค์ถล่มจนทำให้มคนงานเหมืองเสียชีวิตประมาณ 20 คน จึงพยายามปิดข่าว ทุกวันนี้แร่ตะกั่วจึงถูกบรรจุกระสอบใส่รถบรรทุกหกล้อนำไปส่งที่บ้านเอดินพื้นที่อิทธิพลของกองทัพว้า (UWSA) ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเมืองท่าขี้เหล็กอย่างต่อเนื่องก่อนจะถูกขนด้วยรถบรรทุก 24 ล้อข้ามมายังฝั่งประเทศไทย
เด้มชาวบ้านในพื้นที่ได้รับผลกระทบจากสารแมงกานีสมาเป็นเวลาประมาณ 20 ปี เพราะมีการตัดไม้ทำลายป่า สูญเสียที่ดินทำกิน กากตะกอนไหลจากเหมืองแร่เข้าท่วมพื้นที่ทางการเกษตร รถบรรทุกจากเหมืองแร่ทําลายถนนและทําให้เกิดอุบัติเหตุ ลํานํ้าตุนมีการสารโลหะหนักปนเปื้อนจนปลาและสัตว์นํ้าอื่นๆ ตาย ชาวบ้านติดเชื้อที่ผิวหนังและพืชผลปนเปื้อนปัจจุบันยังได้รับผลกระทบจากเหมืองแร่ตะกั่วเพิ่มขึ้นเพราะการได้รับสารเคมีทำให้มีอัตราการแท้งบุตรและความพิการแต่กําเนิดเพิ่มมากขึ้น วัว ควาย และหมูจํานวนหลายสิบตัวล้มตายลงอย่างกะทันหันหลังจากบริโภคนํ้าจากลํานํ้าตุนในเดือน ก.ค.2569 เพียงเดือนเดียว เจ้าของรายหนึ่งสูญเสียควายถึง 20 ตัว กากแร่ที่เป็นโคลนไหลมากับฤดูฝนสะสมที่ท้ายหมู่บ้านห้วยสาของชาวอาข่าส่วนหนึ่งไหลลงลำน้ำตุนและส่วนหนึ่งแห้งจนแข็งตัวเพิ่มความเสี่ยงจากการสูดดม มีบ่อกักของเหมืองบางแห่งพังทลายจึงมีการสร้างกำแพงคอนกรีตใกล้กับหมู่บ้าน ที่กำแพงมีบานประตูเพื่อระบายนํ้าเสียที่มีกลิ่นเหม็นผ่านหมู่บ้านก่อนไหลลงสู่ลําห้วยนํ้าตุน