คุณกำลังดูเวอร์ชันข้อความล้วน — ไม่มีรูปภาพและสคริปต์
JaiMuangเชียงใหม่ · เปลี่ยน

อนุบาลวชิรวิทย์ สืบสานประวัติศาสตร์ เวียงเชียงใหม่

ที่มา: www.chiangmainews.co.th

หนูน้อยวชิรวิทย์ต่อนยอน เฮียนฮู้สู่โลกกว้าง: อนุบาลวชิรวิทย์สืบสานประวัติศาสตร์ นั่งรถแอ่วเวียงเชียงใหม่ เตียวแอ่วพิพิธภัณฑ์กลางเวียง เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2569 แผนกอนุบาล โรงเรียนวชิรวิทย์ เชียงใหม่ ได้จัดกิจกรรม “เรียนรู้สู่โลกกว้าง” นำเด็ก ๆ นักเรียนชั้นอนุบาล 1 ถึงอนุบาล 3 ออกเดินทางสัมผัสเสน่ห์วิถีชีวิตและประวัติศาสตร์อันยาวนานของเมืองเชียงใหม่ ผ่านกิจกรรม “นั่งรถแอ่วเวียง และเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์กลางเวียง” บรรยากาศเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและรอยยิ้มของเด็ก ๆ ที่ได้ขึ้น “รถแอ่วเวียง” ชมเมือง กำแพงเมืองเก่า ประตูเมือง และคูเมืองเชียงใหม่ ความพิเศษของกิจกรรมในครั้งนี้ เด็ก ๆ ยังได้เรียนรู้เรื่อง “แจ่งเมืองทั้ง 4” หรือมุมกำแพงเมืองโบราณ ซึ่งถือเป็นปราการสำคัญและมีความหมายทางสิริมงคลตามความเชื่อในการสร้างเมืองเชียงใหม่: -แจ่งศรีภูมิ (มุมทิศตะวันออกเฉียงเหนือ): จุดเริ่มต้นแห่งมิ่งขวัญ ศรีสวัสดิ์ และความเจริญรุ่งเรืองของเมือง -แจ่งกะท้ำ (มุมทิศตะวันออกเฉียงใต้): ปราการปกป้องเมือง เปรียบเสมือนเครื่องมือดักจับสิ่งชั่วร้ายและคอยคุ้มภัย -แจ่งกู่เฮือง (มุมทิศตะวันตกเฉียงใต้): จุดที่ตั้งขึ้นเพื่อความเป็นสิริมงคล เสริมความมั่นคง และความร่มเย็นเป็นสุข -แจ่งหัวริน (มุมทิศตะวันตกเฉียงเหนือ): จุดรับน้ำสายแรกที่ไหลมาจากดอยสุเทพ เข้าสู่คูเมืองเลี้ยงชุบชีวิตชาวเชียงใหม่ จุดหมายสำคัญของการเดินทางคือ “หอประวัติศาสตร์เมืองเชียงใหม่” (พิพิธภัณฑ์กลางเวียง) เด็ก ๆ ได้ก้าวเข้าสู่พื้นที่แห่งการเรียนรู้ร่วมสมัย ที่รวบรวมเรื่องราวความเป็นมาของนครพิงค์ไว้อย่างน่าสนใจ ผ่านสื่อมัลติมีเดีย โมเดลจำลอง และหุ่นขี้ผึ้งแสดงวิถีชีวิตผู้คนในอดีต เหล่าหนูน้อยต่างตื่นตาตื่นใจกับของใช้โบราณและการแต่งกายในสมัยก่อน ซึ่งช่วยซึมซับความภาคภูมิใจในรากเหง้าและวัฒนธรรมท้องถิ่นโดยไม่รู้ตัว กิจกรรมครั้งนี้นอกจากจะให้ความรู้และความสนุกสนานแล้ว ยังช่วยส่งเสริมพัฒนาการด้านสังคม การสังเกต และการเรียนรู้ผ่านสัมผัสจริง (Active Learning) ที่ห้องเรียนสี่เหลี่ยมไม่สามารถให้ได้ การพาเด็กวัยอนุบาลออกไปสัมผัสประวัติศาสตร์ผ่านการท่องเที่ยวและรับฟังเรื่องเล่า จึงเป็นก้าวสำคัญในการปลูกฝังให้เด็ก ๆ รักและภาคภูมิใจในท้องถิ่นของตนเองอย่างยั่งยืน

ความคิดเห็น