แม้สงครามอิหร่านและการปิดช่องแคบฮอร์มุซในปี 2569 ก่อให้เกิดการหยุดชะงักของอุปทานน้ำมันครั้งประวัติศาสตร์ แต่จีนสามารถบริหารจัดการวิกฤติราคาน้ำมันแพง (Oil Shock) ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
โดยเปลี่ยนบทบาทจาก “ผู้รับราคา” (Price Taker) เป็น “ผู้กำหนดราคา” (Price Maker หรือ Swing Importer) ของตลาดโลก ส่งผลให้ราคาน้ำมันดิบ Brent ทรงตัวอยู่ระดับต่ำกว่าบาร์เรลละ 100-120 ดอลลาร์ แทนที่จะพุ่งทะลุ 200 ดอลลาร์